sobota, 11 czerwca 2011

Młynek Kwidzyn

Ostatnio wybraliśmy się do Pizzerii Młynek w Kwidzynie. Szczerze mnie zaskoczyła ta wizyta. z tego względu, że zostaliśmy miło obsłużeni, zresztą przez tę samą kelnerkę, która była wcześniej.
Hmmm...czy tu kwestia ubioru klienta gra rolę??
Klika miesięcy temu wpadłam do Młynka na pizzę. obraz następujący _ dwie punkówy w glanach a jedna do tego w ciąży :D Zostałyśmy całkowicie olane przez obsługę, po 20 minutach wyszłyśmy i pojechałyśmy do Bistro Music.
Tym razem poszłam z moim chłopakiem, też miałam co prawda glany ale do tego ładną sukienkę , makijaż i takie tam :) I obsługa była super... zastanawiające.

A jedzonko było przepyszne. Brawo dla kucharza.

wtorek, 12 kwietnia 2011

Witam ponownie

Dawno mnie tu nie było, trochę zawirowań w życiu, trochę zawirowań w Gastro. Rośniemy w siłę i umacniamy naszą pozycję na rynku.

Ostatnio wspomagaliśmy miejscową imprezę o tematyce gastronomicznej. A dokładnie "Twórczy Kucharz" organizowany przez nasz kwidzyński "gastronomik". I tak na marginesie pomimo, iż jestem rodem z Kwidzyna i mieszkam tu sporo lat byłam w budynku tej szkoły po raz pierwszy....przyszli kucharze naszych restauracji uczą się swojego zawodu w dawnym pałacu...

"Siedziba naszej szkoły ma blisko 240-letnią ciekawą przeszłość, nierozerwalnie związana z historią Kwidzyna jako centrum administracyjnego władz pruskich
w latach 1772-1945.

Budynek naszej szkoły usytuowany jest na północ od wzniesionego w XIV wieku przez biskupów pomezańskich zespołu zamkowo-katedralnego, na terenie średniowiecznego przedzamcza. Mieszkali tu rzemieślnicy, służba zamkowa
i knechtowie. Znajdowały się tam także obory, stajnie, łaźnia, browar, młyn
i piekarnia.

W latach 1756-1763 w Europie toczyła się wojna zwana siedmioletnią, podczas której koalicja Prus i Anglii walczyła z koalicją Rosji, Austrii, Francji, Szwecji
i Hiszpanii. Armia rosyjska wkroczyła do Prus Wschodnich i rozbiła wojska pruskie króla Fryderyka II Wielkiego. Na początku 1758 roku Kwidzyn zajęły wojska generała Wilhelma Fermora (1704-1771)- Niemca kurlandzkiego w służbie rosyjskiej, który od władz miasta i ludności odebrał przysięgę wierności dla carycy Elżbiety. Fermor został gubernatorem podbitych ziem i na fundamentach dawnego browaru rozpoczął w tym samym 1758 roku budowę swojej rezydencji. Był to gmach od strony obecnej ul. Gdańskiej, w którym w latach 1959-1992 mieścił się szkolny internat.

Do istniejącej budowli kosztem 1900 talarów dobudowano wtedy nowy budynek 27 stóp długi i 41 stóp szeroki, przez co skrzydło zachodnie otrzymało długość dzisiejszej budowli. W 1797 roku zrodziła się potrzeba kolejnego powiększenia siedziby władz rejencji przez zbudowanie nowego, wolno stojącego budynku od strony wschodniej. Miał on służyć głównie celom konferencyjnym. Projekt wykonał asesor budowlany z Kwidzyna - Dühring i przesłał go do Berlina. Tm architekt królewski David Gilly zmienił projekt ze względów artystycznych oraz zbyt dużych kosztów, przekazując z powrotem do Kwidzyna nową kalkulację i rysunki. Zatwierdzona przez króla Fryderyka Wilhelma III budowa ruszyła w 1799 roku, a pracami na miejscu kierował Dühring. Powstał dwukondygnacyjny budynek w formie prostopadłościanu z ryzalitem, czyli występującą z lica budynku częścią elewacji w środku fasady, nakryty dachem siodłowym. Silnie rustykowany parter został oddzielony szerokim gzymsem od gładko tynkowanego piętra. Specjalne konsolki (wsporniki) podtrzymywały wstęgę gzymsową okien piętra w części ryzalitowej. Na osi budynku znajdowało się prostokątne wejście główne, flankowane dwiema kolumnami w prześwicie.

Ozdobą fasady był zachowany do dzisiaj, wykonany w 1802 roku trzyczęściowy, mający 8 m długości stiukowy fryz obrazowy, płasko rzeźbiony i umieszczony w ryzalicie nad drzwiami i oknami parteru. Całość płaskorzeźb (reliefu) trudna jest
do jednoznacznej interpretacji. Wysmukłe postacie, stylizowane na wzór antycznej formy draperii szat, zastosowanie rozbudowanej symboliki wskazują na zaczerpnięcie tematyki fryzu z kręgu prac Johanna Gotfrieda Schadowa (1764 - 1859)- jednego z najwybitniejszych rzeźbiarzy niemieckich epoki klasycyzmu."


źródło: /www.zsp2.ckj.edu.pl